Verjaardagskaartje

Vandaag is er een meisje uit mijn klas jarig. Ze vroeg me van de week of ik een stukje over haar kon schrijven, wat ik dan weer zie als een soort combi tussen een verjaardagskaartje en -cadeautje. En ook leek het me hartstikke leuk om te doen! Dus vandaag maken we kennis met het eerste verjaardag-blog-kaartje wat ik ooit schrijf.

Dat meisje uit mijn klas heet trouwens Nina, en we zitten al vijf jaar bij elkaar in de klas. Toen we bij elkaar in de brugklas werden ingedeeld, werden we vaak door elkaar gehaald. We leken een beetje op elkaar blijkbaar. Allebei halflang blond haar en niet zo groot. Naarmate de jaren zijn verstreken zijn we allebei veranderd in uiterlijk, maar toevallig haalde iemand ons van de week nog door elkaar. Sommige dingen blijven blijkbaar hetzelfde, dat halflange blonde haar bijvoorbeeld.

Qua innerlijk… tja, dat word al moeilijker. Ik kan me wel een beetje identificeren met Nina denk ik. We zijn allebei bestΒ outgoing. We hebben beiden een vlotte babbel en nemen geen blad voor de mond (misschien lijken we daarin ook op elkaar bij docenten op school, daar heet dat namelijk een grote mond πŸ˜‰ ). Dat zorgt vaak wel voor een heel gezellig en divers gesprek merk ik. Ik zie Nina als iemand die met vrijwel iedereen op kan schieten en nooit schroomt voor een praatje. Wat dat betreft kan ik nog wat van d’r leren. Ik praat graag, maar eigenlijk alleen met mensen die ik goed ken of waarmee ik al eerder gepraat heb.

Ook is ze lekker zichzelf, en dan bedoel ik ook echt voor de volle 100%. Als ik het kort zou moeten omschrijven, komt “Als mijn gedrag je niet aanstaat, kijk je maar lekker de andere kant op” het dichtst in de buurt. En dat is wat Nina leuk en uniek maakt. Veel mensen (inclusief ikzelf) passen zich toch een beetje aan op basis van met wie ze praten of in welke groep ze zijn. Ik kan er natuurlijk helemaal naast zitten, ik ben haar immers niet, maar dat heb ik Nina nog nooit zien doen. Dat vind ik supergaaf, want zoals ik al zei, Nina kan met bijna iedereen goed overweg. Kortom: Ze heeft gewoon een hele leuke persoonlijkheid, en daarmee is bijna iedereen het eens!

Lieve Nina, ik hoop dat je nog niet bent afgehaakt vanwege mijn gebrek aan talent voor verjaardag-blog-kaartjes schrijven. Aan het einde van dit bericht wil ik nog even iets samenvatten: Ik vind je een ontzettend leuk en lief mens, en ik vind het oprecht te gek dat ik ben jou in de klas zit. Met jou is gym best te doen (en dat zegt wat!), kun je lachen en ook nog een goed gesprek voeren. Je bent hartstikke knap en slim, en ik kan nog veel dingen van je leren. Ik hoop dat je een fantastische verjaardag hebt en dat al het eten wat je ging maken goed gelukt is (nachos toch?). En dat je natuurlijk veel cadeaus krijgt, want daar gaat het ten slotte om.

Fijne verjaardag en veel liefs van dat korte blondje uit je klas,

Rianne ❀

 

 

Ps. Als je het je afvroeg, Nina vond het prima als ik haar naam noemde. Ik heb het zeker drie keer gevraagd πŸ™‚

<a href=”https://www.bloglovin.com/blog/19068507/?claim=fp98t9ndkp2″>Follow my blog with Bloglovin</a>

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s